Zbrodnia i kara
Zbrodnia i kara to opowieść Fiodora Dostojewskiego. Opowiada ona, jak sama nazwa wskazuje o zbrodni, jako dokonał młody chłopak- student prawa. Swoją zbrodnię zaplanował naprawdę bardzo dobrze. Wykonał ją na lichwiarce, która to sprzedawała cały czas i brała pod zastaw różne drogocenności. Nazywał się on Raskolnikow. Tak naprawdę miał z czego żyć, jakoś się utrzymywał. Jednakże przeceniał swoje możliwości. Nie pracował, wiec skąd miał mieć pieniądze. Pewnego dnia odwiedził lichwiarkę, chciał ją zabić. Wziął siekierę. No i kiedy nadarzyła się okazja, kiedy lichwiarka sięgnęła po pieniądze, odwróciła się w drugą stronę, to zamordował ją siekierą, ale tym drugim końcem, walnął ją w głowę. No i niestety do Aldony w odwiedziny przyszła jej młodsza, pulchna siostra. Nie zamierzał tego morderstwa, zabił i ją, gdyż uważał, że zdradzi go i wszyscy się dowiedzą, że Raskolnikow jest mordercą. Niestety mimo tego, że udało mu się zbiec to dręczyły go poważne wyrzuty sumienia. Tak naprawdę mnie mógł się pozbierać. Cały łup, który zgarnął z domu lichwiarki ukrył, gdyż bał się zdemaskowania. Sądzi się, że Raskolnikow był chory psychicznie. Po drodze swojej drogi życiowej spotkał Sonię, prostytutkę, w której z wzajemnością się zakochał. Sonia była bardzo dobrą kobietą, lecz musiała pójść pracować na ulicę, gdyż zmusił ją do tego los. Kiedy jego cała zbrodnia wyszła na jaw, Raskolnikow przyznał się do popełnianych czynów, dlatego dostał nieco mniejszą karę , czyli zesłanie na ciężkie roboty na Syberię.