Ludzie bezdomni
Ludzie bezdomni jest kolejną powieścią z epoki młodej Polski, która opowiada o ludziach, którzy praktycznie nie mieli szans na normalne życie. Nie tylko dlatego, że byli tak bardzo biedni, schorowani i ubodzy, ale także z tego względu, że nie widzieli perspektyw do życia, gdyż ciągle trapiły ich jakieś choroby i męczarnie. Tomasz Judym był lekarzem, który chciał im pomóc za wszelką cenę, jednak wszystkie jego pomysły zostały skazane już od samego początku można powiedzieć, że na niepowodzenie.